Tuin

Blommende appelboom - Malus

Blommende appelboom - Malus



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Bloeiende appelboom


Die genus Malus bevat 30-35 spesies klein bome, of groot struike, met bladwisselende blare wat hul oorsprong in die noordelike halfrond, in Europa, Asië en Noord-Amerika het. Dit is klein bome wat 'n hoogte van 4-8 meter bereik as hulle ryp is. Die blare is mediumgrootte, ovaal, helder groen; die kroon is dig, rond of piramidaal. Tussen die einde van die winter en die begin van die somer produseer hulle talle klein stervormige blomme, met vyf kroonblare, versamel in corymbs, wit, pienk of rooi, met pronkende ligrooi meeldrade in die middel.
Die blomme word gevolg deur klein ronde drupes, die grootte van die pruime, geel, rooi of oranje, wat nog lank op die plant bly, baie dekoratief. In teenstelling met vrugtappels, moderne basters van Malus sylvestris, is die vrugte van blommende appels nie eetbaar nie, hulle is dikwels hard en houtagtig, of het hulle 'n bitter of treurige smaak.
Dit word egter gebruik om likeurs of cider voor te berei, of selfs om pektien, 'n natuurlike verdikkingsmiddel, te maak. Die meeste sepia is selfvrugbaar, en produseer dus net vrugte as daar ander malusbome in die omgewing is. Daar is baie basters en kultivars, met dubbele of baie intense blomme, en ook variëteite met rooierige blare gedurende die herfsmaande.

Appelverbouing



Die plante van bloeiende appelboom hulle verkies baie sonnige posisies, en is baie geskik as enkelmonsters, sodat hulle die wonderlike blomtyd ten volle kan geniet. Hulle is nie bang vir die koue nie en kan selfs temperature van baie grade onder die nul weerstaan, aangesien hierdie plante gedurende die winter in totale vegetatiewe rus rus. Hulle is dus ook uitstekend om die tuin te verfraai en die ekstra ruimte aan die groen ruimte voor die huis te gee.
Hierdie bome het nie baie sorg nodig nie, en gewoonlik is dit baie reëner gedurende die periode waarin hulle blomme produseer en die klimaat verlaat. in die geval van 'n baie droë lente, is dit raadsaam om die plante weekliks nat te maak, terwyl hierdie bome gedurende die res van die jaar oor die algemeen tevrede is met die reën.

Apple vermenigvuldiging



Die bloeiende appelplante ontwikkel sonder probleme in enige grond, en verkies sagte en goed gedreineerde, effens suur gronde. Dit lyk in elk geval of hulle by enige substraat, selfs by die gewone tuingrond, kan aanpas.
Die vermenigvuldiging van die struik vind deur saad plaas, en gebruik in die lente klein donker sade wat in die vrugte voorkom, selfs al is hierdie sade nie altyd vrugbaar nie en gee dit nie altyd aanleiding tot plante wat identies is aan die moederplant nie. Dikwels gaan ons in die somer met semi-houtagtige steggies, wat in 'n mengsel van turf en sand in gelyke dele gewortel moet wees.

Peste en siektes



Wat siektes betref, kan ons sê dat die bloeiende appelboom vrees vir die aanval van talle parasiete wat die blare van die appelboom, die takke, die knoppe en die vrugte afneem.
Een van die grootste probleme van die plant is skurfte, 'n siekte wat veroorsaak word deur baie klein swamme wat donkergrys en swart kolle op vrugte en blare van die plant vorm. 'N Ander probleem is die vrugwurm, ook genoem carpocapsa. Dit is 'n insek wat, deur homself in die appel in te lei, dit beskadig deur tonnels binne te skep en sodoende nie die produkte van ons appelboom kan proe nie. Selfs die spinnekoppe is 'n ernstige probleem vir ons appelboom! Dit is regte rooi myte wat op die oppervlak van die blare beweeg, die sap suig en die plant verswak. Benewens hierdie, is klein larwes, fungi en rotte enkele van die tipiese probleme wat kan voorkom as u besluit om vrugtebome soos appelbome te laat groei.