Ook

Kweek slaai

Kweek slaai



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Kweek slaai


Die slaai is een van die mees gekweekte groente in die tuin, danksy die eenvoud waarmee ons sagte blare kan kry, wat ons altyd van dag tot dag vars sal versamel. Ons onderskei twee soorte slaai, die sny een en die kop een. Nadat ons die stuk grond voorberei het om die slaai te verbou, deeglik uit te werk en dit met mis te verryk, laat ons die oppervlaklaag bevochtig en dit oorvloedig natmaak. Laat ons dus begin saai. Die sny slaai word gesaai deur die verspreiding, dan word die sade oor die hele stuk grond versprei, en sorg dat hulle dit nie ophoop nie en eweredig versprei word. Ons kan slegs een soort slaai saai, of verskillende blare meng, en aromatiese plante soos dragon of raket by die gewone blaarslaai voeg; op hierdie manier sal ons smaaklike slaaie skep. Nadat u die sade versprei het, moet u dit liggies met die graaf druk om seker te maak dat die sade op die grond kleef; daarom hou ons die grond klam totdat dit heeltemal ontkiem; as die blare minstens 4-7 cm hoog is, kan ons dit verteer deur dit aan die basis te sny. Vir 'n deurlopende en altyd vars oes kan ons klein erwe saai om te klim, op 'n afstand van ongeveer 12-15 dae tussen een saai en 'n ander. Die slaaie van die kop word in rye gesaai, ongeveer 25-35 cm van mekaar; ook hierdie sade moet vogtig gehou word tot ontkieming; as die saailinge eers uitgespruit het, is dit goed om dit te verdun om net die beste te hou. Ons sal die slaai afhaal as dit geswelde bolle opgelewer het. Daar is ook jong plante slaarslaai beskikbaar op die mark; hierdie plante word dadelik tuis geplaas, en dit ongeveer 25-35 cm lank gedistansieer en word eers geoes as die kop goed ontwikkel het. In die geval van kopslaatslaai kan ons ook saai of uitplant om te klim, sodat die verskillende koppe oor 'n groter periode gereed is vir oes.

Slaaie


Die verbouing van slaaie is onder diegene wat meer bevrediging bied binne 'n tuistuin.
Sowel in die somer as in die winter kan hulle 'n tikkie varsheid aan ons tafel gee. Uiteindelik benodig hulle min ruimte en nie oormatige versorging nie. Die belangrikste ding is om te vermy om buitensporige hoeveelhede te saai of te plant, veral as ons min in die gesin is, omdat ons op hierdie manier die risiko loop dat baie na saad gaan met gevolglike vermorsing van produkte en werk.
Die ideaal sou wees om te leer om hulle te saai en hulself een keer per week aan hierdie praktyk te wy, hulle 'n paar op 'n slag te plant en te vervang, sodra hulle gereed is, met nuwe plante.
Om te verhoed dat hulle vinnig saad, is dit ook belangrik om die soort slaai akkuraat te kies, aan te pas by die tyd van die jaar en die temperatuur.

Tipes slaaie, spesifieke eienskappe en verbouing




Die slaaiblare wat die wydste verbou word, kan hoofsaaklik aan vyf verskillende soorte toegeskryf word op grond van hul grootte, vorm en ontwikkeling. Uit die oogpunt van die teeltegniek is hulle eerder eenders. Die tipes is:
- A pet verskeidenheid maklike verbouing wat 'n ronde en sagte hart vorm met 'n intermediêre geur
- Roman waarvan die regop variëteite deel is waarvan die blare 'n langwerpige vorm het. Hulle is smaakliker en die hart is soeter ...
- krullerige dit verdra droog en verhit baie goed en is dus ideaal vir die somer. In hierdie periode is dit eintlik die wat stadiger saad gaan. Hieronder het die ysberg meer ruimte en water nodig om te groei. Daar is egter kultivars genaamd "mini-ysberge" wat meer geskik is vir gesins tuine.
- Kort blare hulle het 'n baie soet en knapperige hartjie. Hulle groei baie vinnig en is dus ideaal vir persoonlike verbruik.
- van sny is in baie veranderlikes beskikbaar. Die voordeel van hierdie soort slaai is dat dit, meer as die ander, geneig is om terug te stoot. Dit is dus nie nodig om 'n paar keer te saai nie. Hulle het min of meer groot blare van verskillende kleure, maar die smaak laat dikwels iets te wense oor. 'N Nadeel is ongetwyfeld die feit dat dit byna onmoontlik is om dit met 'n plastiese deklaag te laat groei. Dit raak dus moeier om die grond skoon te hou en soms waag ons onkruid bymekaar.

Blaarslaai


Die blaarslaai moet gereeld gesaai word om die blare of die biesies deur die jaar te versamel. Dit is belangrik vir elke periode om die geskikste verskeidenheid te kies. Byvoorbeeld, as die somer aanbreek, is dit goed om gekrulde kultivars te verkies.
Die blaarslaai-siklus word eintlik beïnvloed deur die beskikbare lig ure en die temperatuurverskil tussen dag en nag.
Die oorvloedige ure lig en die laer temperatuurreeks veroorsaak dat sommige soorte na saad gaan (byvoorbeeld die blaarslaai met 'n kap). Ander, soos die krullerige, slaag daarin om meer weerstand te bied en daarom word die bestuur daarvan gedurende die somer makliker, veral waar die oes noodwendig skaler moet wees, weens die beperkte vraag.

Saai slaai




die saai dit kan in die volledige veld of in flesse of spesiale alveolêre bakke uitgevoer word. Die ideaal sou wees om een ​​keer per week te saai, sodat u altyd saailinge gereed het om die wat u pas geplaas het, te vervang.
In die oop veld, nadat u die grond noukeurig bewerk het en dit met organiese grondverbeteraars verryk het, grawe klein vore ongeveer 1 cm diep. Hierin sal die sade wat met 'n ligte laag aarde bedek moet word, ingevoeg word. 'N Oorvloedige besproeiing sal volg, maar baie verdamp (om te voorkom dat die water grond en sade beweeg). Sodra die ontkieming plaasgevind het, moet die saailinge uitgedun word en slegs die sterkste oorbly.
Vir klein variëteite moet die vore 25 cm van mekaar wees, 30 vir medium en 35 vir die Romeinse en die ysberg. Aan die ander kant moet die afstande 15, 20 en 25 cm wees.
As u besluit om in potte of alveolêre bakke te saai, moet u dit met 'n ligte, maar ryk grond vul en in elk van hulle drie sade plaas, wat 'n driehoek vorm. Alles word bedek met 'n dun laag vermikuliet. Dit moet dan in 'n klein sluiter gebêre word wat gereeld en gereeld verdamp. Laat ons onthou dat ons ook kan uitlug om die ontwikkeling van radikale vorm en die kraag te vermy. Sodra die saailinge nagegaan is, moet ons slegs een per pot agterlaat. Tydens die uitplant word die saailing met al sy aardse brood geneem en in die grond geplant, wat 'n gat met 'n planter skep.
Natuurlik kan die planne ook by spesialis-kleinhandelaars gekoop word. Ongelukkig is daar egter baie saailinge in die bakkies (dit gaan oor die algemeen van 9 tot 12): om almal tuis te sit, is gewoonlik sommige wat saad toe gaan.

Grond, slaai versameling en besproeiing


Die grond vir blaarslaai moet vrugbaar en sonnig wees. Somergewasse hou egter ook van 'n effense skaduwee.
Besproeiings in die afwesigheid van reën (of as 'n drupbesproeiingstelsel gebruik word, aangehelp deur deklaag met plastiekfilm), is dit goed om een ​​keer elke 10 dae te besproei. Die ideaal is ongeveer 12 liter water per vierkante meter. Ons probeer om dit nie te oordoen nie, want oormatige water veroorsaak blom.
Afhangend van die klimaat en kultivar is die slaaie gewoonlik binne 3-6 weke gereed vir gebruik. Die ideaal is om die hele kop te pluk en ongeveer 5 cm stam te laat, sodat die plant dit moontlik weer kan druk. Oor die algemeen kan dit twee tot drie keer van dieselfde kop afgehaal word. As u egter verkies, kan u die plant heeltemal verwyder en vervang met 'n nuwe plant.

Sigorei, endiewe en radicchio



Sigorei en endive is veral koudbestande slaaie. Sommige is bestand teen temperature van so laag as -7 ° C en kan daarby baat vind, en dit word meer helder en soet.
Onder die litteken kan ons die reus van die tuiniers onthou, die volle hart, die croissant van Bordeaux. Gekrulde variëteite is die Pancalieri a costa bianca, die Romanesca, die riccia in die winter, die Saint Laurent, die Gloire de l'exposition en die krullerige goue hart.
Die variëteite van sigorei is baie en kan onderskei word op grond van die kleur van die blare, ten tye van rypwording en die metode van versameling.
'N Paar waardevolle variëteite is: Brusselse sigorei, blond of groen grumolo, Catalognabrindisina en Veneto en tot punt (wat die sentrale lote is), suikerbrood.
Die koppe met rooi blare is tipies Italiaans en word radicchi genoem. Die bekendste is dié van Treviso, die Variegato van Castelfranco, van Verona, van Chioggia en die orgidee. Daar is ook Spadona, Zuccherina di Trieste en Soncino-sigorei.

Verbouing van endive



Die blare van hierdie slaai kan geoes word as hulle jonk is om 'n bietjie bitterheid by die slaaie te voeg. Die alternatief is om te wag totdat dit volgroei is en dan voort te gaan met bleiking wat die geur versag.
Die grond moet ryk wees aan humus en baie helder blootstelling hê. Omdat die plante weelderig groei, is dit belangrik om lae temperatuur te hê, maar vermy te warm periodes.
Dit word op 'n diepte van ongeveer 1 cm direk in die grond gesaai. Die vore moet 30 cm van mekaar wees. Die periode strek van die middel van die lente tot die laat somer. Die plante word dan op 'n afstand van 25 cm van mekaar verdun. Besproeiings moet volop wees, veral gedurende die somer. Hulle sal binne drie maande volwassenheid bereik. Op daardie stadium sal hulle styf vasgemaak word om te verhoed dat die syblare aan die grond raak dat dit verrot. Na ongeveer 4 maande na saai kan die bleikproses begin. Dit moet op 'n skaal toegedien word op 'n paar plante op 'n slag, want sodra die effek verkry is, sal die slaai maklik agteruitgaan.
Die doel, dit is om die lig heeltemal te beskerm, kan op verskillende maniere verkry word: onderstebo vase, koerante, swart plastiek. In die algemeen moet u 2-3 weke wag vir 'n goeie resultaat.

Kweek van radicchio en sigorei



Hulle wil 'n vrugbare en sonnige land hê. Hulle kan ook elke 15 dae tuis of in flesse gesaai word. Die snye kan selfs met 'n sentimeter van mekaar geplaas word. In plaas daarvan moet die ander 20 cm van mekaar geplaas word. Die radicchio vorm ongeveer vier maande 'n kop, maar hou van die gebruik van deklaagblaaie wat die tyd aansienlik versnel en die grond verhit. Sigorei benodig gereeld en baie besproeiing, aangesien dit baie diep wortels het. Albei soorte vrees egter dat die verbetering nie heeltemal ontbind word nie. Daarom gebruik ons ​​slegs verouderde materiaal.
Die oes kan begin as die hart toemaak en veral kompak word.

Kweek slaai: Peste, siektes en probleme vir slaaie




Hierdie plante is gewoonlik baie eenvoudig en het geen spesifieke vyande nie.
Om die verbouing te vergemaklik en ingryping teen onkruide te vermy, is dit raadsaam om deklaag te gebruik. Benewens die feit dat ons handmatige of chemiese onkruid help vermy, laat hulle die produk skoon uit die grond en versnel die rypwording daarvan.
'N Nadeel is ongelukkig baie gereeld, veral gedurende die lente en herfs, deur slakke en slakke. Veral gedurende reënerige dae en saans voed hulle op die blare wat 'n slegte voorkoms op die kop gee en die plante wat net geplant is, verminder.
U kan natuurlike middels gebruik: lokvalle met bier, omring die plante met as of sand.
As die aanvalle konsekwent is, is die enigste oplossing soms om lumachicide te gebruik, en let op die teenwoordigheid van kinders en troeteldiere.