Tuinmaak

Apple - Malus domestica

Apple - Malus domestica



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Generalitа


Die appel is een van die mees gekweekte vrugte ter wêreld, en die appelplant, Malus communis of Malus domestica, het 'n geskiedenis wat al millennia geduur het en waarskynlik in Wes-Asië ontstaan ​​het, waarvandaan dit eers na Griekeland versprei het. in die res van Europa en eeue later in die res van die wêreld. Die sukses van hierdie vrug is beslis te danke aan die eienaardige eienskappe: dit is soet en kan vars sowel as rou geëet word, beide in kompote, konfyt of ander geregte wat gekook is, sowel as soet. Dit is ryk aan voedingstowwe, sappig, en bowenal maklik om te bewaar: selfs al millennia gelede kon die appelgewas maande lank gehou word, sodat die vars vrugte op 'n plek beskerm word teen lig, son en winterkoue. Danksy hierdie eienskappe word die appel in die grootste deel van die wêreld gekweek, waar oor die jare heen baie basters en kultivars geproduseer is, met verskillende organoleptiese eienskappe, vorm, kleur, smaak, maar ook verbouing: sommige variëteite is in werklikheid meer bestand teen koue , ander duld hitte of droogte beter, ander is veral bestand teen die algemeenste siektes.
Oor die algemeen is dit egter rustieke plante wat die hitte redelik goed kan weerstaan ​​en wat die winterkoue maklik kan weerstaan, ook as in ag geneem word dat die verlies van die blare in die herfs daartoe lei dat die appelboom binne 'n periode van volledige vegetatiewe rus gaan, wat die plant met ryp selfs intens.

Hoe om dit te laat groei



Die appelboom is 'n klein boom wat maklik tien meter hoog is, met vergrote blare en klein bladwisselende blare, donkergroen van kleur; in die lente produseer dit ontelbare klein blomme van wit of rosékleur, gevolg deur die vrugte, meestal versamel in klein trosse, van 4-5 eksemplare, met die sentrale voorbeeld van groter afmetings.
In boorde word variëteite met 'n nie buitensporige ontwikkeling verkies nie, wat wissel tussen 150-180 cm in dwergvariëteite, tot 'n maksimum van 2-4 meter in die algemeenste soorte, om snoei en vrugte pluk te vergemaklik, en plaagdoderbehandelings.
Hulle word op 'n baie sonnige plek geplaas, met 'n goeie grond van medium tekstuur, goed gewerk en aan die einde van die winter verryk met volwasse mis.
Gieter word slegs vanaf April tot September aangebied, en slegs as die grond droog lyk: oormatige natmaak kan die ontwikkeling van wortelvrot inderdaad bevorder.
Die appelboom dra sy vrugte op die ou takke, dit is belangrik om dit in ag te neem wanneer daar besluit word om die plant te snoei; in werklikheid word appelboom snoei slegs op 'n gereelde basis slegs in die eerste lewensjare van die plant plaasvind om sodoende 'n pragtige, breë en vergrote vorm te gee; in die daaropvolgende jare, aan die einde van die winter, word slegs ingegryp om die takke wat deur die weer verwoes is, te verwyder, of die takke wat oormatig opwaarts ontwikkel het, om die blare af te rond. Drastiese snoei van 'n ryp appel kan lei tot die volledige gebrek aan vrugte.
Die appelboom produseer hermafrodietblomme, maar helaas bestuif elke blom nie self nie; by groot boorde word bye of ander bestuiwende insekte gebruik om stuifmeel in die plant in te bring en 'n goeie oes te kry. In familieboorde is dit goed om ten minste twee eksemplare appelbome te plant, en let op twee soorte wat in dieselfde periode van die jaar blom.

Parasiete



Die appelboom word deur 'n groot aantal parasiete getref, wat die plant gewoonlik nie ernstig beskadig nie, maar wat die oes van vrugte in die gedrang kan bring; sommige variëteite is veral bestand teen sommige swamsiektes, maar ons vind amper appels wat bestand is teen diereplae.
Van die algemeenste swamsiektes vind ons skurfte en poeieragtige skimmel, met die tweede een veral opvallend in die lente.
Van die algemeenste insekte vind ons die plantluise, die monilia, die vrugtevlieg, die rodilegno.
Die behandelings word slegs van geval tot geval beoefen as ons die teenwoordigheid van insekte of swamme op die plant sien; in elk geval is dit goed om minstens 15 dae na die behandeling te wag voordat u die appels pluk.

Appel - Malus domestica: Verskeidenheid appels



Die duisendjarige kultivars het gelei tot die bestaan ​​van duisende appelsoorte; die mees gekweekte variëteite in die boord, veral in die geval van kommersiële boorde, is dié wat meer vrugte lewer, van gereelde grootte, eenvormige kleur en maklik om te hou. Ons sê dat die algemeenste variëteite, soos die goue lekkerder, of die rooi lekkerte, "standaard" appels is, dit wil sê met 'n kompakte en sappige pulp, baie soet, effens langwerpige vorm, geel of rooi kleur sonder skakerings. In werklikheid is daar talle variëteite met interessante eienskappe, soos veral soet of veral suur pulp; weerstand teen siektes, of spesifieke vorm. Gelukkig is die antieke appelvariëteite die afgelope jare herontdek, dié wat voor globalisering in die verskillende wêreldstreke verbou is; hierdie appels is interessanter as "standaard" appels, hoewel die gewasse miskien nie so volop is nie, of dat die vrugte nie so maklik vervoer kan word nie.
Die terugkeer van die ou appelvariëteite na boorde is veral belangrik vir diegene wat omgee vir biodiversiteit; in werklikheid kan die wêreldwye standaardisering van appelverbouing tot verwoestende resultate lei indien 'n enkele insek of 'n swam wat deur die jare verander is, die algemeenste appelkultivars vernietig; slegs deur die antieke eksemplare te bewaar, en in goeie getalle, waarborg dit ons mettertyd om 'n vrugbron te gebruik wat bestand kan wees teen die "nuwe" parasiete wat oor die hele wêreld kan versprei.
Gelukkig is daar nou baie kleinboere wat besluit het om terug te gaan na die grootmaak van hul grootouers se appels, wat in groot getalle gereproduseer word deur die littekens van die paar eksemplare wat op talle plante oorbly, te ent; op hierdie manier sal ons, benewens die behoud van die biodiversiteit van 'n so wydverspreide vrugte, ook appels met 'n spesifieke smaak, 'n ongewone kleur en ook 'n ongewone vorm of grootte smaak.