Woonstelplante

Gerbera - Gerbera jamesonii

Gerbera - Gerbera jamesonii



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Generalitа


gerbera is inheems aan Afrika en Oos-Asië en is deel van die samestellende familie. Daar is ongeveer 70 meerjarige spesies, kruidagtig en halfrond; hulle is veral geskik vir die vervaardiging van snyblomme. Hulle word maklik in alle streke met 'n milde klimaat verbou.
Die Gerbera jamesonii is die mees gekweekte spesie. Hierdie spesie is inheems aan Transval, in Suid-Afrika, kan dit 'n hoogte van 50-60 cm en 'n deursnee van 60 cm bereik. Die blare van die gerbera jamesonii is gekloof, intern gepynig, glasagtig groen aan die bokant, pluizig wit op die onderste bladsy; hulle is ongeveer 20-40 cm lank. Die blomme is talle, geïsoleerde, oranje-skarlakenkleurig, selfs 10-12 cm breed. Die blomperiode is van Mei tot September. Groei in bosse.
Daar is talle variëteite en basters op die mark, beide met eenvoudige blomme en dubbele blomme, met delikate kleure en helderder kleure.













































Gesin en geslagAsteraceae-gesin, Januarie gerbera (bevat ongeveer 100 spesies)
Soort plantMeerjarige bladwisselende kruidagtige, lewendige
blootstellingSon of gedeeltelike skaduwee
rusticokort
landDreineer, suur
kleureWit, geel, pienk, rooi, oranje
kultuurmedia
Rusticitаmedia
blomVan die somer tot die herfs. Dit kan gedwing word.
hoogte60 cm
voortplantingSaad, verdeling, wortel sny


Beskrywing


Die plant is klein van grootte. Die blare begin van die basis en is lansetvormig van mediumgroen kleur. Soos die seisoen vorder, loop die ouer blare uit en word vervang deur die nuwes wat in die eerste dae helder en bedek is met 'n dik hare. Die blomstingels is naak, hulle styg vanaf die basis en kan selfs 60 cm bereik. Die blom het 'n tipiese madeliefievorm, maar baie gereeld. Die kelkblare is puntig en die koraal kan enkelvoudig of dubbel wees. In die middel is daar 'n min of meer breë meeldrade, uiters dekoratief. Die blom word in baie kleure aangetref: wit, geel, rooi, pienk, fuchsia en violet en selfs 'n liggroen.

Teeltegnieke




die gerberas hulle kan gedurende die jaar buite gekweek word, in streke met 'n milde klimaat, of in spesiale houers, in die koudste streke.
Die belangrikste is om te sorg dat hulle in 'n sonnige en goed beskutte posisie is; as hulle binne die wintertyd ingetrek word, is dit nodig om dit in verligte omgewings te plaas, waar die temperatuur nie onder 5-7 grade daal nie.
Die grond moet in elk geval goed gedreineer, lig en sanderig wees. Bemesting moet gewoonlik in die lente uitgevoer word.

Blom


kom van die laat lente tot die laatsomer voor. Dit is ook moontlik om winterblomme te kry; Vir hierdie doel is dit nodig om die besproeiing in Mei te onderbreek en sodoende die res van die plant gedurende die somerperiode te bevoordeel, en dan, in September, konstant en oorvloedig in die plant te bemes en weer te bevrug, om die plantegroei weer te stimuleer.
Vermenigvuldiging: kan deur saad, steggies of deur verdeling plaasvind. Die steggies moet van nie-vrugdraende strale verkry word en moet in die lente in potte met sanderige grond geplaas word. In die geval van verdelingsvermenigvuldiging is die praktyk wat gevolg moet word dieselfde. As die reproduksie plaasvind deur saad, sal die sade reeds in Februarie-Maart in die toepaslike houers geplant word, aanvanklik van klein afmetings. Soos die saailing groei, sal dit sorg dat dit in groter houers verwyder word.

Water


dit moet nie te gereeld of volop wees nie, aangesien dit verkieslik is dat die grond tussen die een water en die ander droog word. As dit te gereeld of te veel natgemaak word, word die gerbera kwesbaar vir wortelvrot.
Plantluise kan ook die gesondheid van die plant beïnvloed; in hierdie geval beveel ons die gebruik van een van die talle mense aan wat tans beskikbaar is.

Oorsprong



Hierdie plante is inheems in die grootste deel van Afrika, Asië en Suid-Amerika. Die voorbeelde wat ons op die mark vind, is 'n kruising tussen die gerbera jamesonii van Natal of Transvaal en die G. viridifolia van die Kaap. Hierdie basters is in die laat 1800's in Engeland deur Lynch verkry.
Die naam is afgelei van die Duitse natuurkundige Traugott Gerber, 'n vriend van Linné.

Temperatuur


Dit is nie baie rustieke plante nie en dit verdra in die algemeen nie dat die temperatuur onder 5 ° C daal nie. Dit is dus geskik om dit net in die oop grond te bewerk waar die winters veral sag is. Elders word dit sterk aangeraai om dit in potte te hou om dit gedurende die winter in 'n helder kamer te versamel.
As dit egter buite gekweek word, is dit altyd 'n goeie idee om 'n goeie winterbedekking met blare, mis en strooi aan te bied.

Gerberas vertoon


Gerberas hou baie helder en moontlik geventileerde posisies. Daarom is dit beter om byna die hele Italië blootstelling aan die suide te gee, en dit in gedeeltelike skaduwee te plaas, kan in die buitekant van die skiereiland aanbeveel word, omdat die sterk son aanleiding kan gee tot brandwonde en die voorkoms van parasiete soos die rooi spinnekop.

Gerbera grond



Gerberas verkies suur- en dreinerende en effens kalkagtige grond. In werklikheid is hulle veral onderworpe aan radikale verrotting.
As ons dit in die oop grond kweek, is dit dus goed om ons substraat noukeurig te evalueer en dit uiteindelik te vervang in die omgewing waar ons dit gaan plant. Vir ekstra veiligheid kan 'n dik laag gruis onderaan die plantgat geplaas word om die water uit te laat vloei.
Nog 'n probleem wat kan voorkom, is blaarchlorose, wat veroorsaak word deur te kalkagtige grond en dus met 'n hoë pH. U kan dit probeer regstel deur die grond met ysterhoudende sulfaat af te stof of, in ernstige gevalle, met die toediening van gechelateerde ysterprodukte toedien.

Gerberas besproeiing


Gerberas is baie sensitief vir besproeiing. Daarom moet ons probeer om waterstagnasie op enige manier te vermy, óf deur dit in geskikte grond in te sit óf deur watervoorrade te modereer.
Oor die algemeen groei hulle beter in droë klimate, en daarom is dit beter om dit te vermy as ons in bergagtige of baie vogtige gebiede woon.

Kompos


Om 'n lang blomperiode te verkry, is dit raadsaam om elke 15 dae 'n vloeibare kunsmis toe te dien vir blomplante met 'n hoë gehalte kalium en fosfor. Dit is ook moontlik om dit meer te verdun deur dit aan elke besproeiing toe te dien.

Blom




Gerberas blom in normale toestande van Mei tot laat somer. As die temperatuur onder 10 ° C daal, gaan hulle die rusfase binne.
As dit verkies word, kan hulle gedwing word. Om in die winter blom te kry, moet die water in April-Mei gestaak word en op 'n koel plek geberg word. Dit sal in die herfs weer natgemaak en die kunsmis gevoer word, en dit in 'n helder omgewing geplaas word en met konstante temperature bo 13 ° C. Dit sal die vegetatiewe groei bevoordeel en ons sal daarin slaag om selfs die volle winterblomme te hê.

Potverbouing van gerberas


Gerberas word eintlik selde in tuine gekweek. Dit is eintlik meer gereeld gesien dat hulle as kamerplante gebruik word. In werklikheid is dit baie aangenaam vir beide die elegante blomme en hul vermoë om lank te blom, en hulle kan ons ook in die wintermaande verlustig.
Dit word gewoonlik in baie klein potte verkoop. As ons wil hê dat hulle lank moet leef, is dit raadsaam om dit in 'n houer van ten minste 25 cm diep te plaas. Dit is baie belangrik om 'n goeie dreineringslaag op die bodem te skep, dikwels minstens twee of drie sentimeter. Die grond moet lig wees, maar nie turfagtig nie. Die ideaal is dat dit klei, puimsteen en perliet bevat, maar nie te veel turf nie.
Dit is absoluut beter om die piering en die water te vermy as die ondergrond selfs in die diepte droog is.
Hierdie plante het, selfs binne, baie helder liggings nodig, daarom is dit raadsaam om dit naby 'n venster of direkte ligbron te plaas.

Reproduksie van gerbera



Die reproduksie van gerberas kan op verskillende maniere voorkom. Saad is veral moeilik en word byna uitsluitlik gebruik vir die produksie van nuwe kultivars.
In die eerste plek is dit noodsaaklik om vars sade te gebruik. In werklikheid verloor hulle in 'n kort tydjie hul lewenskrag en risiko om nie te ontkiem nie.
Die saad het 'n veer. Dit moet baie min begrawe word en die vere op grondvlak. Dit is nodig om 'n baie ligte grond, gemeng met vermikuliet of agriperlinte, te gebruik.
Hulle moet in bokse of direk in alveoli gesaai word (hulle hou nie daarvan om weer deurboor te word nie), wat effens vogtig en met 'n temperatuur van ongeveer 15 ° C gehou moet word. Hulle ontkiem gewoonlik binne een of twee weke.
As dit goed ontwikkel het, kan dit oorgedra word in potte met 'n deursnee van 8-10 cm en dan geplant word as die wortels van die bodem van die pot af sigbaar is.
Die beste tyd is herfs, maar goeie resultate kan ook bereik word met 'n lente saai.
Die mees gebruikte metode is egter die verdeling van die koppe. Dit word gewoonlik aan die einde van die winter of in Augustus-September gedoen.
'N Gesonde plant word uit die grond onttrek sonder om die wortels te vernietig. Ons soek dan jong lote, probeer dit van die moederplant verwyder en sny dit dan met 'n baie skerp graaf of lem.
Dit is raadsaam om dit aanvanklik in die pot te sit en te wag totdat hulle herstel en begin plant.
Later kan hulle ook in die oop grond geplaas word.
'N Verdere metode om dit weer te gee, is die verwydering van die moederplant van 'n gedeelte van 'n risoom. Die belangrikste is dat elke deel wat geneem is, toegerus is met kapillêre wortels en ten minste een oog.
Nadat hulle dit geneem het, moet hulle net onder die grondvlak geplant word. Die grond moet baie lig wees om stagnasie van water te vermy om wortels aan te moedig. Die ideaal is dus dat dit bestaan ​​uit 'n mengsel van sand, turf en moontlik agriperliet.

Snoei


Die plant benodig nie baie sorg in hierdie opsig nie. Gedurende die vegetatiewe periode is dit voldoende om die blare wat geleidelik verdwyn, te verwyder. U moet ook die verwelkte blomme verwyder deur dit net na die kant toe te trek sonder om blare te gebruik.
As die plant in volle grond is, is seisoenale skoonmaak nodig aan die einde van die herfs en die gevolglike deklaag is nuttig om die winterperiode te oorkom.

Peste en siektes van die gerberas


Gerberas kan deur baie insekte aangeval word, maar plantluise kom die meeste voor. As die aanval nie belangrik is nie, kan u handmatig ingryp. As ons in plaas daarvan sien dat dit die oorsaak is van 'n belangrike aftakeling van die plant, kan ons produkte gebruik wat op piretrum gebaseer is (ook nuttig vir ander fitofagiese insekte).
Hierdie plante word meestal beïnvloed deur kraag of wortelvrot. Soos reeds gesê, is dit baie belangrik dat die voorkoming plaasvind met 'n goeie keuse van die substraat en 'n beheerde besproeiing.
Sou dit egter voorkom, kan dit reggestel word deur produkte op grond van propamokarb of fosetielaluminium toe te dien.
Dit kan ook gebeur dat die blare deur poeieragtige skimmel geraak word. Dit gebeur gewoonlik in periodes en in gebiede waar lugvog baie hoog is en as daar min lugbeweging is.
As die blare baie beskadig is, is dit beslis 'n goeie idee om dit te verwyder (om te verhoed dat die infeksie verder versprei). U kan dan ingryp met sistemiese produkte teen oidium of, as daar slegs spore van besmetting was, met swael.

Versorging van snyblomme



In die afgelope dekades het die gebruik van gerbera as 'n snyblom wydverspreid geraak. Dit word in werklikheid baie waardeer vir die elegansie van sy blomme, baie gereeld, vir die verskeidenheid kleure, vir die lengte van die stam en omdat dit, indien dit goed behandel word, baie lank in die vaas kan duur, selfs 'n paar weke.
Om ons boeket op sy beste te hou, is dit belangrik:
- Sit dit so gou as moontlik in 'n pot
- Die water moet skoon wees en moet daarom gereeld vervang word
- Dit kan by water van bleikmiddel of 'n spesifieke produk gevoeg word om snyblomme se lewensduur te verhoog
- Sorg moet gedra word dat u die stingels hanteer, want dit kan buig, en dit sal die snyblom se lewe verkort
- Dit is van tyd tot tyd nodig om in te gryp deur die basis van die stingels met 'n skerp skêr te sny en die verwoeste deel te verwyder. Die ideaal is om 'n skuins snit te maak wat die opname van vloeistowwe vergemaklik deur die kontakoppervlak met die water te vergroot.

Rooi gerbera


Rooi gerbera is een van die gewildste rasse deur blomme- en tuinliefhebbers. Geel, oranje, rooi en pienk gerberas word maklik deur die bloemiste en kwekerye op die mark gevind, en die eienskappe van die plante in verskillende kleure is dieselfde.
Om ons rooi gerbera te laat skyn, sal ons die plant baie son moet verseker. Die rooi gerbera is in werklikheid 'n heliofiele plant wat in sonnige posisies en in droë grond verbou moet word.
Deur hierdie toestande aan die gerberas te verseker, sal ons 'n groter kans hê om ons plante 'n pragtige en langdurige blom te verseker.
Kyk na die video
  • Gerbera



    Gerbera is 'n kruidagtige plant met 'n risoomagtige wortel, inheems aan Suider-Afrika. Dit is baie app-plante

    besoek: gerbera
  • Gerberas



    Gerbera is een van die mees verspreide en gewaardeerde blomplante: dit kan beide gebruik word vir die versiering van interieurs.

    besoek: gerberas
  • Gerbera blom



    Gerbera is 'n plantsoort wat in Afrika ontstaan. Om hierdie rede neem dit ook die naam Margherita de aan

    besoek: gerbera blom
  • Wit gerbera



    Gerbera is 'n baie gewilde plant danksy sy pragtige kleurvolle blomme. Die naam "gerbera" is afgelei van die van d

    besoek: wit gerbera


Video: Home & Garden - Gerbera Daisies 101 with Shirley Bovshow - Hallmark Channel (Augustus 2022).